Start » Hodowla » weterynaria » Doping

Doping

data publikacji: 24.11.2010, 20:57  |  autor: elwira   |  liczba komentarzy: 0

Fot.: FINISZ.pl

Fot.: FINISZ.pl

Doping to aplikowanie substancji niedozwolonych, którego celem jest wpływ na naturalną i aktualną wydolność organizmu.

 

Na podstawie Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 sierpnia 2001 r. z późniejszymi zmianami w sprawie ustalenia regulaminu wyścigów konnych, za niedozwolone środki uznaje się:

 

1.    substancje hormonalne i ich syntetyczne odpowiedniki.

·          Nie występujące naturalnie w organizmie anaboliki takie jak prostanazol czy oksabolon oraz występujące naturalnie w organizmie testosteron i estradiol. Dlatego podano maksymalne dopuszczalne zawartości tych substancji w moczu, w zależności od płci konia. Testosteron to steroid androgenno-anaboliczny wpływający na syntezę białek i wzrost masy mięśniowej. Estradiol to steroid który ma wpływ na gospodarkę lipidową i węglowodanową oraz poprawia ukrwienie mięśnia sercowego.

·          Kolejna grupa to hormony peptydowe, do których zaliczamy znaną erytropoetynę (EPO). Związek ten wytwarzany jest w wątrobie. Jego działanie polega na produkcji czerwonych krwinek. Zwiększona liczba erytrocytów pozwala na lepszy transport tlenu i poprawę wydolności organizmu konia. Do tej grupy można też zaliczyć hormon wzrostu czy insulinę.

 

2.    Substancje przeciwzakaźne inne niż przeciwpasożytnicze. W tej grupie znajdują się antybiotyki i leki przeciwwirusowe. Substancje takie jak Iwermektyna czy Praziquantel (powszechne preparaty przeciw pasożytom) są dopuszczalne.

 

3.    Substancje przeciwgorączkowe, przeciwbólowe i przeciwzapalne. W tej grupie znajdują się substancje, które mają działanie tylko przeciwbólowe jak i te, które mają właściwości zarówno przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne.

Dla ułatwienia zostaną podzielone na:

·          leki z grupy NSAIDs (niesteroidowe leki przeciwzapalne) szeroką grupę leków przeciwzapalnych, przeciwbólowych i przeciwgorączkowych, z których jedne lepiej działają przeciwbólowo, a inne przeciwgorączkowo. Najczęściej stosowanymi substancjami są metamizol, ketoprofen, fluniksyna czy fenylbutazon;

·          leki z grupy kortykosteroidów o działaniu przeciwzapalnym, a także przeciwalergicznym i immunosupresyjnym, które mają silny wpływ na gospodarkę białkową, węglowodanową, lipidową i wodno-elektrolitową. Są w niej substancje wytwarzane naturalnie w organizmie jak kortyzol, kortyzon oraz te, podawane z zewnątrz np. deksametazon czy betametazon;

·          narkotyczne (opioidowe) leki przeciwbólowe to substancje działające na receptory opioidowe, do których można zaliczyć naturalne endorfiny oraz leki przeciwbólowe jak morfina, butorfanol, kodeina;

·          środki znieczulające miejscowo są to substancje wywołujące znieczulenie miejscowe poprzez zablokowanie impulsów nerwowych w wybranym fragmencie ciała. Powodują zniesienie odczuwania bólu . Zaliczamy do niej lignokainę, mepiwakainę, kokainę.

 

4.    Substancje cytotoksyczne. Są to związki, które wywołują toksyczność różnego rodzaju komórek w organizmie. Cytotoksyczność może być określana precyzyjnie np. hepatotoksyczne czyli toksycznie oddziałujące na wątrobę. Do tych środków zaliczymy wszelkiego rodzaju trucizny jak i leki cytotoksyczne, które maja zastosowanie w leczeniu nowotworów.

 

5.    Środki maskujące. Są to substancje, których celem jest zamaskowanie obecności innych substancji zabronionych, stosowanych u koni wyścigowych jako środki dopingujące. Środki te są w stanie zmienić zabronioną substancję lub ukryć jej obecność w moczu .Do tej grupy zaliczymy diuretyki, których celem jest zwiększenie produkcji moczu prowadzące do szybszej eliminacji związków z organizmu (np. furosemid) czy preparaty zwiększające objętość osocza (glicerol, preparaty albumin podawane dożylnie).

 

6.    Inne substancje uznane przez Międzynarodową Federacją Władz Wyścigowych za niedozwolone środki dopingujące dla koni. Organizacja ta przyjęła inny podział niż ten, który jest w polskim prawie. Mianowicie zabronione są substancje działające na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, moczowy, rozrodczy, mięśniowo-szkieletowy, krwionośny, immunologiczny z wyjątkiem szczepionek przeciwko czynnikom zakaźnym, endokrynowy. W tym podziale są wymienione wszystkie substancje, które były wyżej omawiane oraz te które nie są zaliczane do powyższej grupy np. stosowany przy wrzodach omeprazol.

 

Środki, które zwiększają predyspozycje konia do wzmożonego wysiłku zostały wynalezione nie po aby dopingować, ale po to żeby leczyć ludzi czy zwierzęta. Leki stosowane są w różnych chorobach i mogą zwiększać przepływ krwi w naczyniach, przy osteoporozie czy przy niskiej liczbie erytrocytów wywołują odpowiedni efekt terapeutyczny u chorych zwierząt. Z drugiej strony owe leki stosowane u zdrowych koni mogą wywoływać zwiększoną wytrzymałość czy szybkość i w tym przypadku są typowym dopingiem, co bywa dla nich szkodliwe.

 

Biorąc pod uwagę leki które były stosowane podczas leczenia konia nasuwa się pytanie, czy nasz koń może już biegać bez zagrożenia, że zostaniemy posądzeni o „szprycowanie” koni? Na odpowiedź składa się wiele elementów, gdyż każda substancja zachowuję się inaczej w organizmie. Do czynników warunkujących należą: ilość substancji podanej, droga podania, postać leku, czasu trwania kuracji, metabolizm leku oraz właściwości indywidualnych organizmu jak wiek, charakter czy masa zwierzęcia. Przykładem są leki stosowane w przypadku choroby wrzodowej omeprazol i ranitydyna. Ranitydyna wykrywana jest w moczu nawet po 12 dniach od zakończonej kuracji, natomiast omeprazol tylko dzień po leczeniu. Dla leków wprowadzono pojęcie okres półtrwania czy eliminacji leku.

 

Aby mieć pewność, że w organizmie konia nie ma już zabronionych substancji, należy leczenie koni powierzyć lekarzom weterynarii.

 

Ból jest sygnałem powstałym pod wpływem uszkodzenia tkanek. Często walczy się z samym bólem, a nie z jego przyczyną. Stosując w przypadku występowania bólu środków miejscowo znieczulających czy hamujących ból powodujemy, że koń nie czując dyskomfortu np. obciąża chora kończynę, mogąc powodować nieodwracalne urazy.

 

U koni wyścigowych częstą dolegliwością są bukszyny, a jeszcze częstsza jest praktyka startowania w wyścigach koni cierpiących na te dolegliwość. Bukszyny to reakcja okostnej na wzmożony wysiłek, która manifestuje się powiększonym obrysem i bolesnością w przedniej części śródręcza. Organizm informuje w ten sposób, że kości nie są wystarczająco wytrzymałe i bronią się reakcją zapalną. Nie jest to groźna dolegliwość pod warunkiem, że zmniejszona zostanie intensywność treningu lub koń zostanie z niego całkowicie  wyłączony. W tym czasie można złagodzić ból stosując różnego rodzaju maści czy żele przeciwbólowe (np.Naproxen), ale koń nie może wówczas brać udziału w wyścigach, gdyż leki te są na liście substancji niedozwolonych.

 

Start w wyścigu koni z bukszynami, mikropęknięciami lub naderwanym ścięgnem może skutkować poważną, nieuleczalną lub śmiertelną (otwarte złamanie) kontuzją.

 

Stosowanie sterydów anabolicznych u młodych koni może doprowadzić do wcześniejszego zahamowania procesu wzrostu i działać hepatotoksycznie.U koni które po zakończeniu kariery wyścigowej mają trafić do hodowli mogą pojawić się zaburzenia płodności. Podobny wpływ na gospodarkę hormonalną wywołują kortykosteroidy. Ich nadmierne stosowanie może doprowadzić do zaburzenia osi podwzgórze - nadnercza, gospodarki wodno-elektrolitowej, a także immunosupresji, co może przejawiać się wystąpieniem grzybic czy innych chorób. Stosując zbyt długo glikokortykosteroidy możemy wywołać u konia niebezpieczny ochwat.

 

Leki z grupy niesteroidowych przeciwzapalnych stosowane w stanach bólowych i zapalnych, szczególnie w postaci doustnej poprzez swój mechanizm działania wpływają na powstawanie wrzodów żołądka, których leczenie wiąże się z podawaniem kolejnych leków i wyłączeniem ze startów.

 

W innych krajach dozwolone jest stosowanie pewnych substancji nawet w czasie wyścigu. Niektóre konie z Europy, który przyjechały na miting Breeders Cup były pod wpływem furesemidu. Środek ten poza działaniem maskującym stosowany jest przy leczeniu krwotoków. Niepożądanym efektem jest utrata pewnych pierwiastków, a zwłaszcza jonów K+. Hipokaliemia niekorzystnie wpływa na pracę serca przyczyniając się do wystąpienia migotania przedsionków czy komór.

 

 

Rozwój technologii przyczynia się do postępu w dziedzinie wykrywania różnych substancji w moczu i krwi. Laboratoria potrafią wykrywać nawet cząstki rzędu nanogramów. Zawsze należy zapytać lekarza weterynarii, kiedy koń może biegać po zakończonej kuracji.

 

Polskie prawo z zakresu dopingu koni wyścigowych jest w porównaniu do prawa obowiązującego w innych krajach bardzo nieprecyzyjne, a zapisy z międzynarodowego porozumienia pomiędzy Polskim Klubem Wyścigów Konnych a Międzynarodową Federacją Władz Wyścigowych nie mają odpowiednio silnego umocowania w prawie polskim.

 

******************

Przepisy prawne:

 

PKWK

http://pkwk.pl/regulamin.php

 

International Federation of Horseracing Authorities

http://www.horseracingintfed.com/racingDisplay.asp?section=10

 

 

 

Lek. wet. Paweł Dukacz

Tel. 507 472 724

E-mail: passo@o2.pl

Centrum Zdrowia Konia

www.zdrowiekonia.pl/


 

Zadaj pytanie na FORUM

 

© FINISZ.pl 2010 Wszystkie prawa zastrzeżone

Dodaj komentarz

Komentarze (0)






Dopuszczalne znaczniki: <b><i><br>Dodaj nowy komentarz: