Start » Hodowla » weterynaria » Zastosowanie diagnozy termograficznej w treningu koni wyścigowych

Zastosowanie diagnozy termograficznej w treningu koni wyścigowych

data publikacji: 06.08.2013, 09:02  |  autor: elwira  |  źródło: Maria Soroko - Equine Massage   |  liczba komentarzy: 0

Fot: Equine Massage

Kontuzje dolnych partii kończyn piersiowych koni wyścigowych stanowią najczęstszą przyczynę kulawizny i ich eliminacji z czynnego użytkowania. Pełny sukces treningowy konia można uzyskać tylko wtedy, gdy jest on utrzymywany w bardzo dobrym stanie zdrowia do końca sezonu wyścigowego. Wykazano, że systematyczne kontrolowanie temperatury powierzchni kończyn pozwala uzyskać dokładną informację o ich stanie zdrowia. Termografia jest narzędziem, które działa w oparciu o bezinwazyjny pomiar promieniowania podczerwonego, z równoczesnym określeniem rozkładu temperatury na wybranej powierzchni ciała konia. Wykazano, że jest ona przydatna w diagnozowaniu stanów zapalnych dolnych partii kończyn koni wyścigowych. Początki jej zastosowania w medycynie weterynaryjnej sięgają połowy lat 60 ubiegłego stulecia. Na przestrzeni 50 lat termografia została uznana jako narzędzie odpowiednie do kontrolowania stanu zdrowia koni wyścigowych.

Konie wyścigowe i ich kontuzje

Trening wyścigowy przypada na okres naturalnego intensywnego wzrostu koni. Jego głównym celem jest poddawanie organizmu systematycznie rosnącym obciążeniom, w wyniku czego następuje adaptacja wysiłkowa. Umiejętnie przeprowadzony trening ujawnia i utrwala naturalne predyspozycje wysiłkowe konia, poprzez doskonalenie sprawności i szybkości ruchu oraz wydolności organizmu. Rozwija mięśnie oraz wzmacnia ścięgna i stawy. Powoduje wzrost szybkości reakcji na bodźce, poprawia zdolność organizmu do pobierania tlenu i usuwanie dwutlenku węgla. Trening ten jest podstawą wyselekcjonowania koni z wadami, które bez poddania zwierzęcia wysiłkowi, pozostałyby ukryte, np. wady kośćca, układu oddechowego i krwionośnego, słabość tkanek, zła przemiana materii, nadpobudliwość i trudny charakter.
Odpowiednie przygotowanie konia do treningu wyścigowego jest złożonym procesem, ponieważ większe obciążenia wysiłkowe mogą doprowadzić do pojawiania się kontuzji aparatu ruchu.
Kontuzje dolnych partii kończyn piersiowych stanowią najczęstszą przyczynę kulawizny i eliminacji konia wyścigowego z czynnego użytkowania treningowego.
W doniesieniach naukowych wykazano, że schorzenia ścięgna mięśnia zginacza powierzchownego palców stanowią największy odsetek chorób będących zagrożeniem stanu zdrowia koni i są przyczyną wcześniejszego zakończenia ich użytkowania wyścigowego (Williams i wsp. 2001). Według doniesień Oikawa i Kasashima (2002), zapalenie ścięgna mięśnia zginacza powierzchownego palców dotyczyło od 13 do 17% koni wyścigowych biegających w sezonie. Na Wrocławskim Torze Wyścigów Konnych zdiagnozowano je u 6 do 9% koni (Henklewski 2006).
Drugą chorobą zawodową koni wyścigowych jest zapalenie okostnej III kości śródręcza na jej dogrzbietowej powierzchni. Schorzenie to dotyczy 70% młodych koni w ich początkowej karierze wyścigowej, powodując wykluczenia z treningu na kilka tygodni (Katayama i wsp. 2001).
Jedną z pierwszych oznak stanu zapalnego jest lokalny wzrost temperatury powierzchni ciała. Tradycyjnie diagnozowany jest on za pomocą metody palpacyjnej, która jest metodą subiektywna i może być zawodna, zwłaszcza jeśli jest wykonywana przez osobę z niewielkim doświadczeniem. Inną z dostępnych metod badania temperatury powierzchni ciała jest metoda termograficzna.

Termografia

Termografia jest metodą, która polega na bezinwazyjnej rejestracji energii promieniowania podczerwonego emitowanego z powierzchni badanego ciała koni i przekształcana jej na wartość temperatury. Wynikiem pomiaru jest termogram (fot. 1), który jest odwzorowaniem graficznym powierzchniowego rozkładu temperatury ciała. Obraz utworzony jest w skali kolorów światła, gdzie różne barwy odwzorowują odpowiednie zakresy temperatury. Ponieważ temperatura powierzchni ciała jest ściśle związana z podskórnym charakterem przepływu krwi i z procesami metabolicznymi tkanek, oddawane promienie podczerwone mogą odzwierciedlać zmiany przepływu krwi, związane z wystąpieniem schorzenia.
W piśmiennictwie opisano przydatność termografii w diagnozowaniu klinicznych stanów zapalnych dystalnych odcinków kończyn m.in. ropnego zapalenia kopyta (fot. 2), ochwatu, zapalenia ścięgna (fot. 3,4), zapalania stawu nadgarstkowego i stępu (Vaden i wsp. 1980; Turner 1991).
Termografię, jako jedyną z pośród dostępnych metod diagnostycznych, cechuje zdolność diagnozowania wczesnych stanów zapalnych. Już w latach 70-tych Stromberg (1972) zdiagnozował stany podkliniczne zapalenia ścięgna mięśnia zginacza powierzchownego palców koni wyścigowych do 14 dni przed ujawnieniem stanu klinicznego zapalenia. Obraz termograficzny wykazał zwiększoną ciepłotę kontuzjowanej kończyny, mimo że badania radiologiczne nie wykazywały zmian patologicznych. Dowiedziono, że metoda termograficzna może być przydatna w ochronie konia wysięgowego przed kontują. Nadało to jej unikalną wartość w diagnostyce weterynaryjnej koni wyścigowych.
Podobne wyniki uzyskano w diagnozie wczesnych stanów zapalnych stawu stępu oraz stawu nadgarstkowego (Vaden i wsp. 1980, Bowman 1983). Także w badaniach własnych termografia zdiagnozowała podklinicznie stany zapalenia okostnej III kości śródręcza (fot. 5,6) na około 4 tygodnie przed wystąpieniem klinicznych oznak schorzenia (Soroko 2011a)
W najmowych badaniach własnych podjęto próbę zwiększenia skuteczności metody termograficznej przy rozpoznawaniu stanów podklinicznych zapalenia. W oparciu o wyniki badań termograficznych, rentgenowskich, ultrasonograficznych, określono wielkość progową zmian temperatury o wartości 1,25°C, dla wyznaczenia jednostronnego podklinicznego stanu zapalenia dystalnych odcinków kończyn piersiowych u koni wyścigowych (Soroko i wsp. 2013).
Stałe monitorowanie temperatury powierzchni dystalnych odcinków kończyn koni wyścigowych było przydatne nie tylko w przewidywaniu zapalenia ale i w szerszej ocenie ich stanu zdrowia (Turnera i wsp. 2001). Podczas cyklicznych pomiarów termograficznych, zdiagnozowano zmiany w dystalnych odcinkach kończyn, wskazujące na przeciążenia treningowe lub przebyte kontuzje, które mogły być miejscami predysponowanymi do wystąpienia schorzeń ortopedycznych. Regularne pomiary temperatury okazały się przydatne w podejmowaniu decyzji o konieczności podjęcia leczenia zapobiegawczego lub o zmianie treningu konia (Soroko 2011b).

Badania temperatury powierzchni ciała moją znaczenie w kontrolowaniu wpływu treningu na organizm konia pod względem intensywności przemian biochemicznych zachodzących w poszczególnych tkankach.
Termografia jest jedną z nielicznych metod diagnostycznych, która umożliwia szybką i doraźną diagnozę zmian temperatury aparatu ruchu ciała konia. Systematyczne pomiary temperatury powierzchni dystalnych odcinków kończyn są przydatne w diagnozie stanów zapalnych, i wczesnej jej identyfikacji, oraz mogą dostarczać informacje o zmieniających się obciążeniach wysiłkowych.
Regularne stosowanie termografii będzie pomocne dla trenerów i hodowców w zmniejszaniu występowania kontuzji i kosztów leczenia oraz ułatwi i przyśpieszy procesy rehabilitacji. Lepsza ochrona przed kontuzjami przyczyni się do zwiększenia liczby koni uczestniczących w regularnym treningu wyścigowymi.

Maria Soroko
Equine Massage – Szkoła Rehabilitacji i Termografia Koni
www.eqma.pl
marysia@cieplej.pl
507-495-109

Ryciny:

Fot. 1.Termogram sylwetki konia przedstawiony w palecie barw. Najcieplejsze obszary ciała zaprezentowane są w kolorze białym, niższe w kolorze żółtym i zielonym, a najchłodniejsze w kolorze niebieskim i granatowym [Fot. autorki]


Fot. 2. Termogram podeszwy lewej kończyny miednicznej. Ropne zapalenie kopyta lewej kończyny miednicznej [Fot. autorki].



Fot. 3. Termogram dystalnych odcinków kończyn piersiowych od strony bocznej. Kliniczne zapalenie ścięgna mięśnia zginacza powierzchownego palców lewej kończyny [Fot. autorki].



Fot. 4. Termogram dystalnych odcinków kończyn piersiowych od strony dłoniowej. Kliniczne zapalenie ścięgna mięśnia zginacza powierzchownego palców lewej kończyny na wysokości stawu pęcinowego [Fot. autorki].



Fot 5. Termogram dystalnych odcinków kończyn piersiowych od strony grzbietowej. Podkliniczne zapalenie okostnej prawej kości śródręcza III [Fot. autorki]


Fot. 6. Termogram dystalnych odcinków kończyn piersiowych od strony grzbietowej. Kliniczne zapalenie okostnej prawej i lewej kości śródręcza III [Fot. autorki]

Piśmiennictwo:

Bowman K.F., Purohit R.C., Ganjam V.K., Pechman R.D., Vaughan J.T. 1983. Thermographic evaluation in corticosteroid efficacy in amphotericin b- induced arthritis in ponies. Am. J. Vet. Res. 44 (1), 51-56;
Henklewski R. 2006. Skuteczność echografii w diagnostyce i kontroli gojenia ścięgien koni. Praca dokt. Wydz. Med. Wet., Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu;
Johnson B.J., Stover M.S., Daft B.M., Kinde H., Read D.H., Barr B.C., Anderson M., Moore J., Woods L., Stoltz J., Blanchard P.1994. Causes of death in racehorses over a 2 year. Equine Vet. J. 24(4), 327-330;
Katayama Y., Ishida N., Kaneko M., Yamaoka S., Oikawa M. 2001. The influence of exercises intensity on bucked shin complex in horses. J. Equine Sci. 12(4), 139-143;
Oikawa M., Kasashima Y. 2002. The japanese experience with tendonitis in racehorses. J. Equine Sc. 13(2), 41-56;
Soroko M. 2011a. Analiza powierzchniowego rozkładu temperatur dolnych partii kończyn u młodych koni wyścigowych. Pomiar, Automatyka, Kontrola, 57, 1157- 1160;
Soroko M. 2011b. Badania kończyn koni sportowych metodą termograficzną. Inż. Bio.17(2), 104-109;
Soroko M., Henklewski R., Filipowski H., Jodkowska E. 2013. The effectiveness of thermographic analysis in equine orthopedics. J. Equine Vet. Sci. 33(4);
Stromberg, B. 1972. Thermography of the superficial flexor tendon in racehorses. Acta Radiol. Supp. 319, 295-297;
Turner T.A. 1991. Thermography as an aid to the clinical lameness evaluation. Vet. Clin. N. Am. Equine Pract. 7(2), 311-338;
Turner T.A., Pansch J., Wilson J.H. 2001. Thermographic assessment of racing Thoroughbreds. Proc. Am. Assoc. Equine Pract. 47,344- 346.
Vaden M.F., Purohit R.C., McCoy M.D., Vaughan, J.T. 1980. Thermography: a technique for subclinical diagnosis of osteoarthritis. Am. J. Vet. Res. 41(8), 1175- 1179;
Williams R. B., Harkins L.S., Hammond C.J., Wood J.L. 2001. Racehorses injuries, clinical problems and fatalities recorded on British racecourses from flat racing and national hint racing during 1996, 1997 and 1998. Equine Vet. J. 33(5), 478-486;

Dodaj komentarz

Komentarze (0)






Dopuszczalne znaczniki: <b><i><br>Dodaj nowy komentarz: